Hoe Mercedes in Amerika de negende dubbelzege van het seizoen behaalde

Het verhaal van de Grand Prix van de Verenigde Staten was de slechte vorm van het team van Ferrari. Waar Charles Leclerc op grote achterstand vierde werd en Sebastian Vettel vroeg in de race uitviel, scoorde Mercedes weer eens een dubbelzege, voor Max Verstappen.

De Ferrari-coureurs hadden na de race ook geen verklaring voor hun slechte vorm. Na zes opeenvolgende polepositions ging Bottas er op zaterdag net met de buit vandoor. De tv-beelden wezen uit dat Vettel het, net als twee jaar terug, in de laatste bocht had laten liggen. Leclerc had nog het excuus dat hij met een oude motor moest rijden. In de race moesten de Italianen echt met de billen bloot. Vooral Vettel was tot aan zijn uitvalbeurt niet vooruit te branden. Ferrari beweerde dat ze wat rechtelijnsnelheid hadden ingeleverd om in de bochtige passages beter voor de dag te komen, maar daar was heel weinig van terug te zien.

De rivalen Mercedes en Red Bull hadden wel een verklaring voor de slechte vorm van Ferrari: ze hadden de boel de afgelopen races namelijk bedrogen door de metingen van de fuelflowmeter, het apparaat dat meet of de motor niet meer dan de toegestane hoeveelheid van 100 kilogram per uur (een kleine 28 milliliter per seconde) verbruikt, te manipuleren. Doordat Red Bull voorafgaande het raceweekend in Austin om een verduidelijking van het technische reglement had gevraagd, was het vermeende Ferrari-systeem ineens illegaal geworden. In ieder geval waren de rode bolides in Amerika een groot gedeelte van hun voordeel op de rechte stukken kwijt.

De slechte vorm van Ferrari zorgde ervoor dat de strijd vooraan op een tweestrijd tussen Mercedes en Red Bull uitdraaide. Doordat Albon niet ongeschonden uit de eerste bocht kwam, ging Red Bull het gevecht aan met een hand op de rug. In zijn eentje moest Verstappen de Silberpfeile zien te weerstaan en daarbij werd hij ook niet geholpen door schade aan de bodem van zijn wagen, waardoor hij zichtbaar last van overstuur had, zodat hij zijn banden sneller opvrat. De hoger dan voorspelde bandenslijtage dwong hem tot een vroege pitstop.

Mercedes reageerde door Bottas een ronde later binnen te halen. Hamilton reed op zijn beurt langer door en hoopte, zoals wel vaker dit seizoen, een pitstop uit te sparen. Het geluk voor Bottas en Verstappen was dat de bandenslijtage op Circuit of the Americas behoorlijk hoog was, waardoor ze geen nadeel van hun extra stop ondervonden. Wel moesten ze Hamilton op de baan nog zien in te halen. Bottas lukte dat net, maar Verstappen kwam net tekort, mede door de gele vlaggen die aan het eind van het rechte stuk gezwaaid werden nadat Magnussen door een geëxplodeerde remschijf was uitgevallen. In theorie had hij Hamilton een paar ronden voor het eind moeten pakken, maar in de praktijk lukte dat dus niet, zoals de racevoortgangsgrafiek laat zien:

Racevoortgang van de koplopers. Op de y-as staat de achterstand ten opzichte van het gemiddelde tempo van de racewinnaar. Lichtgrijs: Bottas, donkergrijs: Hamilton, paars: Verstappen. De gemodelleerde verlopen zijn weergegeven met stippellijnen.

In ieder geval was de top 3 in de race een klasse apart. Hamilton was de snelste coureur, voor Bottas (+0,06) en Verstappen (+0,11). Dat de Belgische Nederlander ondanks een kleine beschadiging nog zo goed in staat was met de Mercedes te vechten, zal hem moed hebben gegeven voor de laatste twee races van het seizoen.

Teamgenoot Albon kende zo mogelijk een nog enerverendere middag. Nadat hij bij de start een lekke band had opgelopen, baarde hij opzien met zijn agressieve bandenstrategie, waardoor hij zich meerdere keren langs het middenveld moest knokken. Achteraf bleek dat het geen bewuste strategie was geweest, maar bittere noodzaak, omdat hij zijn enige setje harde banden van Pirelli in de race niet mocht gebruiken nadat er een probleem mee was geconstateerd. Een vervangend setje banden en een bosje bloemen hoefde hij niet te verwachten, omdat hij al een rondje op de banden had afgelegd. Gelukkig maakte het niet uit en legde hij na een stevige inhaalrace, die hem de titel Driver of the Day opleverde, beslag op de vijfde plaats.

Interessant genoeg liep Albons race na zijn tegenslag redelijk synchroon met die van Leclerc, die juist een waanzinnig eenzame middag kende, waarin hij niemand had om mee te vechten. De koplopers verdwenen al heel gauw bij hem uit zicht en rekenden hem na hun eerste stop meteen weer in, terwijl hij duidelijk te snel was voor de rest. De onderstaande grafiek geeft de racevoortgang in de middenmoot weer.

Racevoortgang in de middenmoot. Op de y-as staat de achterstand ten opzichte van het gemiddelde tempo van Leclerc. Weergegeven zijn de racevoortgangen van Leclerc (rood), Albon (paars), Ricciardo (geel), Norris (amber), Sainz (oranje) en Hülkenberg (lichtgeel). De stippellijn geeft de optimale strategie voor Hülkenberg weer.

Goed te zien is dat Albon de hele race ongeveer een halve minuut achter Leclerc ligt en dat hij vooral na zijn tweede stop (in ronde 20) zonder al te veel tijdsverliezen langs het hele middenmoot gaat. Leclerc reed op zijn beurt na zijn laatste pitstop nog wel even de snelste ronde, maar afgezien van die ene ronde was zijn tempo niet om over naar huis te schrijven. Inderdaad waren Leclerc (+0,60) en Albon (+0,64) nagenoeg even snel.

Het gat naar de middenmoot was opnieuw groot. Ricciardo was weer eens best of the rest nadat hij een moeizame 1-stopstrategie tot een goed einde had gebracht. De Australiër was een van de coureurs die op de zachte band aan de race moest beginnen, maar anders dan in Mexico was dat geen groot nadeel. Ricciardo wist 21 ronden op de rode band af te leggen, waarna hij op de harde band aan de finish hoopte te komen. Dat lukte hem, al moest hij in de slotfase danig oppassen voor Norris, die er in de slotfase nog een tweede bandenwissel tegenaan gooide in de hoop de Renault met startnummer 3 te verslaan. Hij kwam net een ronde tekort, maar toonde wel het gelijk van zijn strategie aan, want voor die laatste stop reed bandenfluisteraar Ricciardo nog langzaam bij hem weg.

De gevolgde bandenstrategieën in de race. Rood: zachte band, geel: mediums, wit: harde band.

Achter hen gebeurde het omgekeerde en joeg een Renault juist een McLaren op. Waar Sainz, net als Ricciardo, maar één keer stopte, dook Hülkenberg kort achter elkaar tweemaal de pits in. Het zag er allemaal wat inconsequent uit, helemaal omdat de arme Duitser voor zijn eerste stop op de harde band door Jan en alleman voorbij werd gereden. Na zijn stop lag zijn tempo op de mediums vele malen hoger en kon hij weer wat terrein terugwinnen. Door zijn tweede stop lag hij te ver achter om het de in de slotfase terugvallende Sainz echt lastig te maken. Inderdaad had Hülkenberg met een betere strategie ongeveer tien seconden kunnen winnen, waarmee een achtste plaats eventueel wel tot de mogelijkheden had behoord.

Renault
6. Ricciardo +1,48
9. Hülkenberg +1,53

McLaren-Renault
7. Norris +1,43
8. Sainz +1,48

Het laatste punt ging nog naar Pérez, die vanuit de pitstraat moest starten en ongemerkt een fraaie inhaalrace reed. In de slotfase kwam hij achter de stilvallende Gasly vast te zitten, waardoor hij nog buiten de punten leek te vallen. Echter, doordat Kwjat voor de tweede keer op rij een tijdstraf kreeg opgelegd voor een lompe inhaalactie in de laatste ronde, kreeg hij alsnog het laatste punt. Gezien zijn sterke racepace had hij dat zeker verdiend.

Heel wat minder verging het Racing Point-teammaat Stroll, die een bizar vroege pitstop maakte, die hem helemaal niks opleverde. Halverwege de race kwam hij nogmaals binnen en moest hij het restant op de zachte band af zien te leggen, wat hem met de grootst mogelijke moeite lukte.

Racing Point-Mercedes
10. Pérez +1,24
13. Stroll +1,83

Alfa Romeo komt de laatste weken niet meer zo goed uit de verf en dat bleek in de kwalificatie, waarin de wit-rode bolides slechts zestiende en zeventiende waren. In de race ging het een stuk beter. Räikkönen startte als enige coureur achteraan op de zachte band en rukte bij de start meteen indrukwekkend op, waardoor hij al gauw in de punten reed. Zijn goede race liep later van de rails toen hij zonder duidelijk aanwijsbare reden nogmaals naar de pits gehaald werd voor weer een nieuw setje rode banden. In de slotfase kon hij geen vuist meer maken en in plaats van plekken te winnen, verloor hij ze alleen maar.

Rondetabel van de race.

Giovinazzi was in de race (behoudens de laatste stint) gevoelig trager dan zijn teammaat en eindigde roemloos als veertiende.

Alfa Romeo-Ferrari
11. Räikkönen +1,82
14. Giovinazzi +2,43

Franz Tost moet het huilen na de race ook nader dan het lachen hebben gestaan nadat beide coureurs lelijk achter het net hadden gevist. Gasly reed de hele tijd goed mee, maar viel in de slotfase door (opnieuw) een probleem met de ophanging terug. Kwjat was nogal onzichtbaar in de race, maar leek zich in het spoor van Hülkenberg nog naar een puntje te rijden toen de Formule 1-Politie hem op de bon slingerde, zodat de boze Toro Rosso-coureur als twaalfde eindigde.

Toro Rosso-Honda
12. Kwjat +1,63
(16.) Gasly +1,59

Eventjes leek het lek boven bij Haas toen Magnussen zich een tijdje in de top 10 wist te handhaven. Op het moment dat de camera's zich op andere gevechten richtten, vloog de ene na de andere auto hem voorbij. Twee bandenwissels later reed hij in de achterhoede toen zijn remschijf explodeerde. Grosjean haalde de finish wel. Als vijftiende.

Haas-Ferrari
15. Grosjean +2,53
(18.) Magnussen +2,58

Williams doet het hele seizoen al niet echt mee en in Amerika was het weer veel van hetzelfde: Russell die de aansluiting met de rest van het veld kwijtraakte doordat hij nog een tijdje achter teamgenoot Kubica vastzat. Doordat de banden tien ronden voor het eind op waren, moest hij nog een tweede stop maken, waardoor hij toch nog op een behoorlijke achterstand gereden werd. Aan Kubica's race kunnen maar beter geen woorden vuilgemaakt worden. Wat is die man traag.

Williams-Mercedes
17. Russell +3,23
- Kubica +4,31

De bevindingen van de race:
- Verstappen was ondanks schade in staat de Mercedes uit te dagen
- Ferrari was verdacht langzaam, ondanks dat Leclerc de snelste raceronde op zijn naam schreef
- Albon was ondanks stevige inhaalrace niet sneller dan Leclerc
- Pérez was qua snelheid best of the rest
- Maar weinig coureurs konden met slechts één bandenwissel volstaan
- Door de hoge bandenslijtage was de 2-stopstrategie de snelste strategie
- De zachte band was wederom de zwakste band in de race
- Räikkönens gok om op de zachte band aan de race te beginnen had hem punten op kunnen leveren
- De middenmoot zat heel dicht bij elkaar, Haas en Williams vallen uit de toon

- Kubica opnieuw veel te traag

Bottas wint in Amerika, Hamilton pakt titel

Valtteri Bottas heeft in Amerika zijn vierde seizoenszege behaald. Lewis Hamilton mocht zich dankzij een zwaarbevochten tweede plaats voor de zesde keer tot wereldkampioen laten kronen. De laatste podiumplek ging naar Max Verstappen.

Voorafgaande de Grand Prix van de Verenigde Staten was het kampioenschap praktisch al een gelopen koers. Slechts in theorie kon Bottas de titel nog winnen als hij de laatste drie races zou winnen en Hamilton nauwelijks punten zou scoren. Bottas' titelkansen waren puur theoretisch, maar dat weerhield de Fin er niet van er vol voor te gaan. In de kwalificatie beëindigde hij de reeks polepositions van Ferrari door Vettel met een miniem verschil te kloppen. De strijd aan kop was zelfs een ware driestrijd, omdat Verstappen zijn Red Bull op minieme achterstand als derde kwalificeerde. Achter hen stonden de topteams ook kriskras door elkaar heen, met klassementsleider Hamilton slechts op de vijfde plek, tussen Leclerc en Albon.

Als de lichten doven, heeft Hamilton al meteen de slecht gestarte Leclerc te pakken. Even later floept hij op een gedurfde manier langs Vettel. De Duitser verliest meteen ook zijn plek aan Leclerc, waarna zelfs Norris en Ricciardo hem brutaal voorbijsteken. Nog slechter vergaat het Albon, die in de eerste bocht door Sainz wordt gelanceerd en aan het eind van de eerste ronde een lekke band moet laten vervangen.

Vooraan rijdt Verstappen lekker tussen de Mercedes in. Bottas kan hij net niet bijbenen, maar achter hem laat Hamilton zich ook nog niet echt zien. Met zijn drieën rijden ze keihard weg bij Leclerc. Nog slechter vergaat het de andere Ferrari. Net op het moment dat Vettel zijn tempo een beetje hervonden heeft, breekt zijn rechter achterwielophanging als een luciferhoutje af, waardoor hij de eerste uitvaller is. De Ferrari kan gauw door een gat in de vangrail geduwd worden, waardoor de race in een moordend tempo verdergaat.

Het moordende tempo eist al gauw zijn tol op Verstappens banden. Met Hamilton ondertussen in zijn kofferbak duikt hij na 13 ronden de pits in. Mercedes reageert door Bottas een ronde later van nieuwe banden te voorzien. Samen rijden ze Leclerc, die de eer voor het plotseling weinig competitieve Ferrari moest hooghouden, finaal voorbij.

Hamilton ligt aan kop, maar op zijn versleten banden verliest hij zeeën van tijd. Op het moment dat Bottas weer aan zijn staart zit, wordt hij gesommeerd naar de pits te komen. De coureur besluit de pitstraat eigenwijs voorbij te rijden, waardoor Bottas hem maar op de baan voorbijgaat. Na zijn stop ligt Hamilton derde, ver achter de koplopers, maar ook nog ver voor Leclerc.

In de middenmoot is het een drukte van jewelste. Na in de openingsfase langzaam terrein te hebben goedgemaakt, kan Albon na zijn eerste reguliere stop weer bijna van voor af aan beginnen. Het lijkt hem niet te deren, want halverwege de race heeft hij zich alweer naar de vijfde plek opgewerkt, voor de subliem rijdende Ricciardo en de McLarens van Norris en Sainz. Na zijn tweede reguliere stop kan hij voor de derde keer een inhaalrace rijden.

Met nog ruim 20 ronden te gaan duikt Verstappen voor de tweede keer de pits in. Bottas volgt een ronde later, waardoor Hamilton weer aan de leiding gaat. Op nieuwe banden knabbelen Bottas en Verstappen steeds weer wat van hun achterstand af. De race kan nog alle kanten op. Bottas blijft een tijd op net iets meer dan een seconde van Hamilton hangen, waardoor hij geen DRS heeft. Pas als er wat achterblijvers opdoemen, kan hij dichterbij komen. De eerste poging mislukt nog, maar de tweede is wel raak, waardoor Bottas de leiding overneemt.

Verstappen rijdt het gat naar Hamilton gauw dicht, maar net als hij binnen een seconde zit, tettert Magnussen met een geëxplodeerde remschijf van de baan. Het betekent dat er aan het eind van het lange rechte stuk fanatiek met gele vlaggen gezwaaid wordt. Verstappen weet wel wat dat betekent, namelijk dat hij de tweede plaats op zijn buik kan schrijven.

Na 56 intense ronden komt Bottas als winnaar over de streep zigzaggen. Vier tellen later komt Hamilton als wereldkampioen over de streep, met Verstappen vlak achter hem. Daarna is er een pijnlijk groot gat naar Leclerc. Geen moment kon de Ferrari-coureur zich in de tweestrijd tussen Mercedes en Red Bull mengen. Albon legde na alle tegenslag bij de start nog beslag op de vijfde plaats en werd door het publiek als Driver of the Day uitverkozen.

Best of the rest werd Ricciardo, die Norris in de slotfase nog maar net achter zich kon houden. Sainz werd achtste op een ronde achterstand, voor de tweede Renault van Hülkenberg, die door zijn team op een volkomen belachelijke strategie was gezet. Het laatste puntje leek naar Kwjat te gaan, maar de Rus werd voor de tweede achtereenvolgende race op de bon geslingerd voor een overtreding in de laatste ronde. Zodoende streek Pérez nog het laatste punt op. Räikkönen en Kwjat visten precies achter het net.

Stroll, Giovinazzi en Grosjean reden voor spek en bonen mee, terwijl Gasly ondanks een late uitvalbeurt nog voor Russell eindigde. Naast Vettel en Magnussen zag Kubica de finishvlag niet. De Pool liet zich positief uit over het circuit, zodat hij geen vervelende dingen over dat trage hondenhok van hem hoefde te zeggen.

Op het podium staan drie voldane coureurs. De strijd is gestreden en in de komende vier weken zijn er nog twee dagsuccesjes te behalen: eerst in Brazilië en tot slot in Abu Dhabi. Kan Bottas het Hamilton volgend jaar echt lastig maken? En waartoe is Red Bull dan in staat? Geeft Adrian Newey ze dan echt vleugels? En kan Honda het gat naar Mercedes en Ferrari dan dichten? Dat valt wel te hopen, want hoewel het afgelopen seizoen een hoop moois heeft gebracht, behoorde een spannende titelstrijd daar niet toe.

10 jaar geleden: de laatste tankstop

In de 42e ronde van de Grand Prix van Abu Dhabi in 2009 liet Jarno Trulli als laatste coureur zijn Toyota voltanken. Het zou de laatste tankstop in de geschiedenis van de Formule 1 worden.

Het huidige seizoen loopt nog door tot begin december, maar 10 jaar geleden eindigde het seizoen al een maand eerder, na slechts 17 races. Jenson Button had zich al in Brazilië tot wereldkampioen gekroond, dus ging de inaugurele race op het pistoolvormige Yas Marina Circuit nergens meer om. Sebastian Vettel won de overigens slaapverwekkende race, voor teamgenoot Mark Webber en de kersverse wereldkampioen.

De laatste race van 2009 was niet alleen de laatste race van de teams van BMW en Toyota, maar ook de laatste race met tankstops. Voor 2010 waren de tankstops omwille de veiligheid en de kosten afgeschaft, waardoor in het nieuwe decennium een nieuw tijdperk in de Formule 1 aanbrak. Een onverdeeld succes was het bijtankverbod niet. Het seizoen 2010 stond naast de verrassende rentree van Michael Schumacher en de eerste wereldtitel van Sebastian Vettel toch vooral in het teken van saaie optochten.

De toon werd al in de eerste race gezet, op het met een aantal bochten verlengde Bahrain International Circuit. Hoewel de kopgroep de hele race bij elkaar bleef, gebeurde er, behoudens Vettels terugval in de slotfase door een kapotte uitlaat of een tekort aan brandstof, hoegenaamd niets. Lewis Hamilton, die de race als derde beëindigde, vond de nieuwe regels maar niets:

"You start with fuel, you do one stop and it's pretty much a train all the way."

Ook in Spanje en Monaco bleven de auto's braaf achter elkaar aanrijden. Hoewel het idee van het bijtankverbod was dat de coureurs elkaar op de baan in moesten halen, kwam daar in de praktijk weinig van terecht. Dat kwam deels ook omdat iedereen verplicht eenmaal banden moest wisselen. Door de geringe bandenslijtage hadden die bandenwissels meestal geen strategische betekenis en werden ze vooral aangegrepen om via de pitstops plekken te winnen. Zo wist Alonso in Monaco van de laatste naar de zesde plek op te rukken door zijn verplichte pitstop tijdens een neutralisatie te maken.

In ieder geval was de spanning aan kop, waar iedereen op een vrijwel identieke strategie zat, vaak ver te zoeken. De regenraces vormden daarop overigens een welkome uitzondering, maar het was geen goed teken dat de Formule 1 zo afhankelijk was van de weergoden. De beste droge race van 2010 was overigens de Grand Prix van Canada, die door de onverwacht hoge bandenslijtage een waar schouwspel werd. Om dergelijke spektakelstukken vaker voor te schotelen, moest de nieuwe bandenleverancier Pirelli voor 2011 snel slijtende banden produceren. Om het inhalen nog wat makkelijker te maken, werd DRS geïntroduceerd. De nieuwe regels waren meteen enorm succesvol en in de jaren die volgden was er soms in een race al meer spektakel op de baan dan vroeger in een heel seizoen.

Van dat enthousiasme is inmiddels niet veel meer over. Met name door de overstap naar bredere auto's in 2017 is inhalen een stuk lastiger geworden. Tel daar steeds voorspelbaarder wordende bandenstrategieën bij op en je begrijpt dat de races weer een stuk saaier zijn geworden. Niet voor niets gingen er de afgelopen jaren (2015 en zelfs dit jaar nog) stemmen op om tankstops weer in te voeren. Hoewel de meeste coureurs en veel fans het een goed idee vinden, hebben de teams er geen trek in, dus zijn de voorstellen steeds weer krachtig afgeschoten. Mocht de Formule 1 op termijn elektrisch worden, dan wordt de kans steeds kleiner dat tankstops ooit nog worden ingevoerd. Jarno Trulli's tweede pitstop tijdens de Grand Prix van Abu Dhabi in 2009 kan dus heel goed de allerlaatste keer in de geschiedenis zijn dat een Formule 1-auto tijdens de race werd volgetankt. Een gebeurtenis die vandaag alweer 10 jaar geleden plaatsvond. Waar zijn die jaren allemaal gebleven?

Wat was het beste seizoen van het afgelopen decennium?

2010

2011

2012

2013

2014

2015

2016

2017

2018

2019

Created with Poll Maker

Hoe Ferrari zich in Mexico strategisch schaakmat liet zetten

Ook in Mexico zag het er in het begin van de race fantastisch uit voor Ferrari, met beide auto's aan kop en Albons Red Bull als buffer voor de bij de start teruggevallen Mercedes. Toch ging het Duits-Britse team er uiteindelijk weer met de hoofdprijs vandoor.

Dat de Ferrari's vooraan het rijk alleen hadden, was vooral te danken aan een vlaag van verstandsverbijstering van Verstappen, die zijn poleposition al had veiliggesteld toen hij in volle vaart langs het wrak van Bottas reed. Hoe dom kun je zijn? En waarom coachte het team hem niet beter? Als straf moest de Nederlander drie plekken op de startopstelling inleveren en daar begon de ellende pas. In zijn ijver zijn zelfgecreëerde problemen op te lossen, legde hij het met beide Mercedes aan. Tweemaal trok hij aan het kortste eind, waardoor de race voor hem al verloren was voordat 'ie goed en wel begonnen was.

Beter had Albon het voor elkaar. De Britse Thai kwam na de eerste ronde als derde door en begon zelfs voorzichtig jacht te maken op de Ferrari's. Helaas voor hem was het weer zo'n weekend waarin Red Bull zijn eigen glazen in bleef gooien. In een schamele poging de Ferrari's te undercutten, haalden ze hem al na 14 rondjes de pits in. Ondanks een snelle stop kwam hij precies achter Sainz de baan op. De Spanjaard was noodgedwongen op de zachte band (die twee tot drie keer harder sleet dan de andere compounds) aan de race begonnen en moest vanwege de totaal geflopte pitstop van teammaat Norris langer dan gepland op de zwakke band doorrijden. In ieder geval verdedigde hij zijn in de schoot geworpen positie met hand en tand, waardoor Albon niet minder dan vijf seconden zijn outlap verloor.

Daarmee was het gevaar voor een undercut wel geweken, maar tot ontzetting van alles en iedereen haalde Ferrari koploper Leclerc meteen een ronde later naar binnen. Hij kwam ruim acht seconden voor Albon de baan op, wat duidelijk aangaf dat Ferrari nog wel even met de stop had kunnen wachten. Vooral ook omdat de rondetijden nog geen aanleiding vormden om een tijdrovende bandenwissel te rechtvaardigen. Dat bewees Vettel wel, die zonder problemen op zijn oude banden doorreed.

Mercedes reageerde blij verrast op de ontwikkelingen, want terwijl de hele kopgroep nog een pitstop te gaan had, lagen de grijze bolides ineens tweede en derde. Het laatste obstakel was Vettel. Net op het moment dat de Duitser de staart van het veld begon te dubbelen, haalde Mercedes Hamilton naar de pits. Het bleek een strategische meesterzet. Precies toen Hamilton op nieuwe banden aan een superronde bezig was, verloor Vettel tijd in het verkeer, waardoor hij onherroepelijk geündercut zou worden. Daarom liet Ferrari hem maar langer doorrijden, hopend op een neutralisatie. Die kwam er niet, dus moest Vettel na zijn stop achter Hamilton als tweede aansluiten.

De enige hoop die Ferrari had, was dat Hamiltons banden het zouden begeven. Dat bleek ijdele hoop. Niet voor het eerst dit seizoen bleken de banden zich in de race beter te houden dan verwacht. Hamilton kwam daardoor niet meer echt in de problemen en won de race, voor Vettel en Bottas. Door de lage bandenslijtage kon Leclerc het gat naar de koplopers na zijn tweede stop niet meer dichtrijden, waardoor hij teleurstellend als vierde eindigde. Zijn bandenvoordeel was te gering om in de slotfase echt aan te vallen, zoals de onderstaande grafiek laat zien.

Racevoortgang van de koplopers. Op de y-as staat de achterstand ten opzichte van het gemiddelde tempo van de racewinnaar. Grijs: Hamilton, donkerrood: Vettel, lichtgrijs: Bottas, rood: Leclerc en paars: Albon. De gemodelleerde verlopen zijn weergegeven met stippellijnen.

De fout die Ferrari in Mexico maakte, was dat ze op de verkeerde undercut hadden gereageerd, waardoor ze in feite een auto tekortkwamen om Hamiltons undercut te neutraliseren. Vettels voorsprong op Hamilton van een paar seconden bleek ontoereikend, maar als Leclerc nog aan kop had gereden, dan had hij Hamilton eventueel wel bij de pitstops voor kunnen blijven. Daarnaast was de beslissing om Leclerc een nieuw setje mediums mee te geven onhandig, omdat hij daardoor in ieder geval nogmaals moest stoppen, wat geen fijn gegeven is op een circuit waar je niet heel makkelijk kan inhalen.

Dat Leclerc weer op de mediums op pad werd gestuurd, gaf duidelijk aan dat Ferrari echt dacht dat een 2-stopper de juiste strategie was. In dat geval wordt de traagste band (de harde band in dit geval) voor de laatste stint bewaard om dan niet onnodig plaatsen via de pitstops te verliezen, een principe waar het team van Toyota in een grijs verleden met verregaande consequenties tegen zondigde. Pas nadat Leclerc van nieuwe banden was voorzien, kwam Ferrari erachter dat een 1-stopper de betere strategie was, maar toen was die strategie voor hem al onmogelijk geworden. Inderdaad had Leclerc de race eventueel nog kunnen winnen als hij bij zijn eerste stop naar de harde band was gewisseld. In ieder geval had hij het Hamilton heel lastig kunnen maken, zoals de gemodelleerde racevoortgang laat zien.

Het gemodelleerde raceverloop, nu met het gemodelleerde verloop van Leclercs hypothetische 1-stopper.

Volgens het gemodelleerde raceverloop had Leclerc in de slotfase waarschijnlijk nog de koppositie in handen gehad. De kans was redelijk groot dat hij de race dan ook had gewonnen (als zijn banden in de slotfase niet alsnog over de cliff waren gevallen). Of de strategie ook daadwerkelijk gewerkt had, zullen we wel nooit weten, maar in ieder geval had Ferrari zichzelf een extra mogelijkheid kunnen verschaffen. Gelet op de riante uitgangsposities en de niet zo denderende racepace had Ferrari voor een defensieve pitstopstrategie moeten gaan. De offensieve strategie waar Ferrari Leclerc mee opzadelde, paste dus totaal niet in dat plaatje.

Mercedes
1. Hamilton +0,02 +0,12
3. Bottas -

Ferrari
2. Vettel +0,18 +0,15
4. Leclerc +0,27 +0,13

Waar de Ferrari-strategen zich nog enigszins achter pech met het verkeer konden verschuilen, zullen die van Red Bull wel met het schaamrood op de kaken het circuit hebben verlaten. Natuurlijk hadden ze zich wat betreft bandenslijtage weer eens op het verkeerde been laten zetten door de vrije trainingen, waarin bleek dat de banden behoorlijk snel sleten. Vaak valt de slijtage in de race, wanneer de coureurs het betrekkelijk rustig aandoen, wel mee.

Ook nu lag het tempo in de openingsfase niet bijster hoog, waardoor de mediums het goed volhielden. Kennelijk verwachtte het team van Red Bull dat de gele banden gauw zouden afbouwen nadat Leclerc het tempo aan kop omhoog had gegooid, maar dat bleek niet zo te zijn. De banden waren behoorlijk slijtvast en daardoor kwam Albons undercut te vroeg, helemaal omdat hij nog achter Sainz op de baan terugkeerde. Door de totaal mislukte gok verspeelde Red Bull niet alleen de kans om Ferrari te kloppen, ook zetten ze de deur wagenwijd open voor Mercedes, zodat Albon met een vijfde plek genoegen moest nemen. Dat was weliswaar de plek waar zijn auto thuishoorde, maar met een beetje meer gogme had een podium er wellicht voor hem in gezeten.

Rondetabel van de race.

Verstappen finishte uiteindelijk maar een plekje achter hem, maar zette de slechte serie vanaf de zomerstop naadloos door. Nadat hij door zijn lekke band bijna een minuut had verloren, liep hij in het restant weinig verdere averij op, ondanks dat hij zich nog langs het verkeer moest knokken en ondanks dat hij de op volkomen versleten banden aan de finish kwam. Toch was hij volgens de analyse van de rondetijden in de race net niet de snelste man van de wedstrijd, hoewel de vergelijking met de koplopers natuurlijk heel indirect is. Door de lage bandenslijtage won hij in feite een pitstop terug op de koplopers. Op het eind waren de banden wel helemaal naar de maan, maar dat hij überhaupt bijna de hele raceafstand op de witte band wist af te leggen, was al een prestatie op zich.

Red Bull-Honda
5. Albon +0,41 +0,26
6. Verstappen +0,29 +0,06

Voor eigen publiek kwam Pérez nooit zo goed voor de dag. Hoe anders was het dit jaar, waarin hij een fraaie zevende plaats wist te bemachtigen. Hoogtepunt was dat hij de opdringerige Ricciardo achter zich wist te houden. Na afloop deelde hij een speldenprikje uit aan Ricciardo door te zeggen dat de Australiër een Red Bull nodig had om hem te passeren. Zoals het nu ging, vloog Ricciardo bij de enige inhaalpoging hulpeloos rechtdoor het gras op, waarna hij het verder voor gezien hield. In ieder geval scoorde de Mexicaan, die onlangs nog had laten optekenen dat hij niet tevreden was over de progressie bij Racing Point, voor de vijfde keer na de zomerstop punten. Daarmee deed hij het een stuk beter dan teammaat Stroll, die op de harde band in de problemen kwam en daardoor een puntenfinish op zijn buik kon schrijven.

Racing Point-Mercedes
7. Pérez +0,77 +0,90
12. Stroll +1,58 +1,43

Net als in Japan kwamen de Renaults in de kwalificatie niet goed voor de dag. In de race was het een ander verhaal. Mede door een extreem lange stint op de harde band kon Ricciardo sterk oprukken. Uiteindelijk beet hij zijn tanden stuk op Pérez, zodat hij met een achtste plek genoegen moest nemen. Minder had Hülkenberg het in de race voor elkaar. Hij had niet de snelheid van zijn teammaat en daarnaast koos hij voor een vroege bandenwissel, waardoor hij in de slotfase in de problemen kwam. Een beuk van Kwjat leek hem twee punten te kosten, maar door de tijdstraf van de Rus won hij er weer eentje terug.

Renault
8. Ricciardo +0,94 +0,74
10. Hülkenberg +1,31 +1,10

Racevoortgang in de middenmoot. Op de y-as staat de achterstand ten opzichte van het gemiddelde tempo van Verstappen. Weergegeven zijn de racevoortgangen van Verstappen (paars), Pérez (roze), Ricciardo (geel), Gasly (lichtblauw), Hülkenberg (lichtgeel) en Kwjat (blauw).

In de strijd om de laatste punten ging het hard tegen hard. De Toro Rosso's waren op jacht naar de negende plek van Hülkenberg. Doordat de blauwe bolides zich in de top 10 hadden gekwalificeerd, moesten ze op de zachte band aan de race beginnen. Dat bleek een flink nadeel, want al gauw moesten ze de rode banden inwisselen, waardoor ze heel ver terugvielen. Pas in de slotfase wisten ze nog wat van de race te maken door nog een nieuw setje banden te halen. Dat gold vooral voor Kwjat, die in de race ver bij Gasly was weggereden. In de laatste ronde beukte hij Hülkenberg nogal lomp de muur in. De Rus kreeg geheel terecht een tijdstraf die hem weer achter de Duitser deed finishen, waar hij opmerkelijk genoeg heel boos om was. In ieder geval profiteerde de verder volkomen onzichtbare Gasly, want die finishte zodoende als negende. Met de racepace van de Italiaanse Red Bulls was verder weinig mis, dus hadden ze misschien nog hoger kunnen eindigen als ze een vrije bandenkeuze voor de race hadden gehad.

Toro Rosso-Honda
9. Gasly +0,94 +0,96
11. Kwjat +1,11 +0,94

Een treurig verhaal is McLaren. De oranje bolides stonden na een goede kwalificatie nog gebroederlijk naast elkaar op de vierde startrij, maar in de race vielen ze ver terug. De verplichting om op de zachte band aan de race te beginnen hielp ze ook niet. Tot overmaat van de ramp lukte het ze niet om Norris' banden probleemloos te wisselen, waardoor de Brit een gigantische achterstand opliep en later opgaf. Sainz bleek bijna nog meer ruzie met de harde band te hebben dan met de zachte band, waardoor hij nogmaals moest binnenkomen en gezien was. Het grootste probleem was evenwel het gebrek aan snelheid. Waar de Renaults in de race sneller waren dan in de kwalificatie, was het bij de McLarens, met dezelfde motor, precies andersom. De aanpak van het fabrieksteam was duidelijk succesvoller.

McLaren-Renault
13. Sainz +1,32 +1,17
- Norris +1,52 +1,34

Gevolgde bandenstrategieën in de race. Rood: zachte band, geel: medium, wit: harde band. De zachte band was duidelijk de ongewilde band.

Voor Alfa Romeo is het seizoen als een nachtkaars uitgegaan. De 40-jarige Räikkönen moest kort na zijn tweede stop opgeven. Giovinazzi kwam na een anoniem optreden nog als veertiende over de streep hobbelen.

Alfa Romeo-Ferrari
14. Giovinazzi +1,57 +1,37
- Räikkönen +1,45 +1,27

Over het team van Haas valt helemaal weinig goeds te vertellen. Waar Magnussen met een vijftiende plaats nog een heel klein beetje tevreden mag zijn, kan de zeventiende plek van Grosjean als niet anders dan een enorme afgang gekenschetst worden. De auto werkt niet en het lek komt maar niet boven, dus op naar volgend seizoen, dan vermoedelijk met Kubica als testcoureur.

Haas-Ferrari

15. Magnussen +2,27 +2,09
17. Grosjean +2,64 +2,65

Na de kwalificatie riep Russell optimistisch dat hij de Haasjes uit kon dagen. In de race kwam daar weinig van, omdat hij bij de start klem kwam te zitten achter Williams-teammaat Kubica, die in de kwalificatie veel trager was geweest. Net op het moment dat hij de Pool bij de pitstops was gepasseerd, gooide Kubica zijn wagen er weer langs. Pas in de slotfase moest Kubica buigen vanwege een lekke band, waardoor hij als laatste eindigde. Russell wist Grosjean nog wel voor te blijven, waardoor hij als zestiende eindigde. Kubica's racepace was voor het eerst in tijden ook weer acceptabel.

Williams-Mercedes
16. Russell +2,65 +2,46
18. Kubica +2,74 +2,60

De bevindingen van de race:
- De banden gingen langer mee en dat kostte degenen die vroeg waren gestopt de kop
- Mercedes speelde het tactische spel briljant
- Ferrari liet met Leclerc een flinke tactische steek vallen
- Red Bull kan nog wat leren van Mercedes
- Verstappen sneller onderweg dan racewinnaar Hamilton na pech en zelfgecreëerde problemen
- Pérez stijgt voor eigen publiek boven zichzelf uit
- Het starten op de zachte band was een nadeel, zoals McLaren en Toro Rosso moesten ondervinden
- Haas komt Williams in de achterhoede vergezellen

N.B.: De oorspronkelijk geschatte snelheden klopten niet en zijn aangepast.

Hamilton straalt, Verstappen baalt en Ferrari faalt

Lewis Hamilton heeft in Mexico zijn tiende Grand Prix-zege van het seizoen behaald. Valtteri Bottas hield zijn minieme titelkansen in leven met een derde plaats achter Sebastian Vettel. Max Verstappen kwam na een tumultueuze race als zesde over de streep hobbelen.

Traditioneel is de Grand Prix van Mexico de race waarin de titelstrijd wordt beslist. De afgelopen jaren had Hamilton een dusdanig grote voorsprong dat hij zich ondanks een slecht resultaat tot kampioen kon kronen. Beide keren won Verstappen met overmacht. Het op twee kilometer hoogte liggende Autódromo Hermanos Rodríguez bleek de Red Bull bijzonder goed te liggen. Bovendien draaide de Renault-motor in de ijle lucht als een tierelier, waardoor hij niet te stoppen was. Zou hij die prestatie kunnen herhalen?

Voor het raceweekend dichtte Red Bull zich weinig kansen toe om de stunt van de afgelopen jaren te herhalen. Na een hoop net-niet-races was het optimisme van de afgelopen zomer in een hoop chagrijn en frustratie omgeslagen. Daarnaast was het presteren van de Honda-motor nog een groot vraagteken. Tot verrassing van vriend en vijand gingen de paarse bolides opnieuw als de brandweer. Na de vrije trainingen werden de verwachtingen nog getemperd, maar als het er op zaterdag echt om gaat, blijkt Verstappen echt een gooi naar de poleposition te kunnen doen.

De blessuretijd is aangebroken als hij voor de beslissende strafschop mag aanleggen. Maar tot ontsteltenis van alles en iedereen knalt hij de bal snoeihard zijn eigen doel in. Met de snelste tijd op zak rijdt Verstappen in volle vaart langs het wrak van de gecrashte Bottas, wat sinds het ongeluk van Bianchi letterlijk een doodzonde is in de Formule 1. Hoewel hij zijn tijd nog verder aanscherpte, verbeterde hij zijn beste tijd niet in de sector van het ongeluk, en daarmee was de kous voor de wederom weinig doortastende stewards af. Hoe dom kun je vervolgens zijn om tijdens de persconferentie met een uitgestreken smoel doodleuk te verkondigen dat je volgas langs het ongeluk bent geraasd? Die opmerking haalde de stewards uit hun coma, waardoor Verstappen alsnog drie plekken op de startopstelling in kon leveren.

Het betekende dat de Ferrari's en Hamilton een plekje opschoven. Bij de start komen de rode bolides wederom niet best van hun plaats. Toch behoudt Leclerc zijn in de schoot geworpen koppositie. Vettel duwt Hamilton het gras op. De Brit verliest daardoor wat momentum, waardoor hij Verstappen langszij ziet komen. Hoewel de titel op het spel staat, geeft Hamilton geen duimbreed toe. Hij laat zijn bolide aan de buitenkant staan. Verstappen heeft zich op dat moment al de hele bocht toegeëigend, waardoor de twee elkaar raken en een ritje door het gras maken. Ze moeten het bekopen met het verlies van een aantal plaatsen.

De erg wild rijdende Verstappen wurmt zich na een om onduidelijke redenen in het leven geroepen virtuele safetycarfase in het stadiongedeelte langs Bottas. De Fin herovert zijn plekje meteen weer op het rechte stuk en al gauw is duidelijk waarom: Verstappens rechter achterband is niet ongeschonden uit het duel gekomen. Al gauw verkiest het loopvlak het ruime sop, waarna Verstappen nog bijna een volle ronde met een finaal gedesintegreerde band rond moet rijden. Als de band eindelijk vervangen is, ligt hij mijlenver achter, waardoor zijn kansen op een derde overwinning in Maxico gereduceerd zijn tot nul.

Vooraan gaan de Mercedes gemakkelijk langs de McLarens, waardoor ze al gauw weer vierde en vijfde liggen. De kopgroep blijft in de openingsfase redelijk dicht op elkaar zitten. Dat is vooral knap te noemen van Albon, die handig om de chaos bij de start was gereden en derde ligt. Hij kan Vettel zelfs onder druk zetten. Op het moment dat hij weer wat terugvalt en Hamilton hem onder druk begint te zetten, haalt Red Bull hem naar de pits. Hij krijgt een nieuw setje gele banden mee, wat betekende dat hij in ieder geval nogmaals moest stoppen. Tot overmaat van ramp komt hij ook nog precies achter de steeds trager wordende Sainz terecht, die hem meteen danig ophoudt.

De McLarens van Sainz en Norris betalen in de race namelijk de prijs voor hun goede kwalificatie: samen met de Toro Rosso's moesten ze als enige op de veel te kwetsbare zachte band starten. Het noopt ze tot vroege pitstops, waarbij die van Norris zo ongelooflijk wordt verknald dat de jonge Brit een paar ronden verliest Sainz vergaat het amper beter, want na zijn stop komt hij niet meer in het stuk voor.

De wegen van de Ferrari-strategen zijn ondoorgrondelijk, want een ronde na Albon wordt Leclerc naar de pits gedirigeerd. De Monegask krijgt eveneens een setje gele banden mee, waardoor hij eveneens nog een keer banden moet wisselen. Het betekent dat de koppositie in handen komt van Vettel, met Hamilton een paar tellen achter hem. Mercedes haalt Hamilton vervolgens naar de pits en geeft hem de harde banden mee, waardoor hij de race zonder verdere stops uit kan rijden. De coureur speelt het spel mee en zeurt zijn nieuwe race-engineer Marcus Dudley constant aan zijn hoofd dat hij echt op een onmogelijke strategie is gezet. Uiteindelijk moet James Vowles eraan te pas komen om de coureur zijn kop te laten houden.

Ferrari weet wel hoe laat het is en maant Vettel om naar de pits te gaan. De coureur houdt zich echter Oost-Indisch doof voor de bevelen vanuit de pitmuur en rijdt keer op keer de pitstraat voorbij. Pas als Bottas zijn banden laat verwisselen, duikt hij de pits in. Zoals verwacht valt hij terug tot achter Hamilton. Zelfs Albon ligt dan nog voor hem, maar hij valt vooraan weg als hij zijn tweede stop maakt. Datzelfde doet Leclerc, die klaagt dat zijn tweede bandenset voor geen meter werkt. Door zijn tweede bandenwissel valt hij terug naar de vierde plaats.

Het belooft een spannende slotfase te worden, maar die komt er niet. Hamiltons banden houden het zonder problemen, waardoor hij de race wint. Vettel heeft in de slotfase zelfs meer te duchten van Bottas dan dat hij Hamilton onder druk kan zetten, waardoor hij als tweede eindigt. Leclercs slotoffensief stelt ook niet veel voor, zodat hij nog buiten het podium eindigt. Ferrari had, zoals gebruikelijk, weer eens tactisch gefaald.

Albon komt mede dankzij zijn inferieure strategie op gepaste afstand als vijfde over de streep hobbelen. Daarna is er een groot gat naar teammaat Verstappen, die na zijn lekke band de voltallige middenmoot nog wist te kloppen na een stevige inhaalrace. Best of the rest werd local hero Pérez, die Ricciardo in de slotfase knap wist te weerstaan. De Australiër was na een late pitstop veel sneller dan de Mexicaan, maar met zijn mislukte imitatie van een grasmaaier maakte hij weinig indruk, dus moest hij met een achtste plek genoegen nemen.

De negende plek leek naar teammaat Hülkenberg te gaan, maar die werd in de laatste bocht door Kwjat de muur in gebeukt. Met een gehavende bolide wist hij nog als elfde over de streep te rollen. Doordat Kwjat naderhand nog een tijdstraf kreeg, scoorde hij toch nog een puntje. De grootste profiteur in het verhaal was Gasly, die zodoende naar de negende plek opschoof.

Buiten de punten eindigden naast Stroll en Sainz de usual suspects: de Haasjes en de Williams'. Giovinazzi bracht als enige zijn Alfa aan de finish, nadat Räikkönen in navolging van Norris er de brui aan had gegeven.

Door zijn overwinning vergrootte een opvallend vermoeide Hamilton zijn voorsprong op Bottas in het kampioenschap naar 74 punten, waardoor hij aan een achtste plaats in de laatste drie races genoeg heeft voor zijn zesde wereldtitel. Ondertussen likte het team van Red Bull zijn wonden na weer een gemiste kans. Uitgerekend in een weekend waarin hij zelf had willen uithalen, zag een stevig balende Verstappen Vettel de vierde plek in het rijderskampioenschap overnemen. Gelukkig kan hij volgende week in Texas alweer aan eerherstel doen.

Hoe Mercedes in Japan de constructeurstitel veiligstelde

Na de kwalificatie op zondagochtend zag het er nog fantastisch uit voor Ferrari, met beide auto's op de eerste startrij, maar al gauw had Mercedes het initiatief overgenomen. Met een 1-3'tje verzekerde het Duits-Britse team zich vier races voor het einde van de zesde opeenvolgende constructeurstitel.

Het onheil bij Ferrari tekende zich voor de start al af, toen Vettel de koppeling iets te vroeg liet opkomen (of zijn voet gleed van de rem) en voor het doven van de lichten in beweging kwam. De Duitser mocht van geluk spreken dat hij zijn wagen nog net op tijd had stilgezet, zodat hij er niet voor bestraft werd. Wel werd hij in de aanloop naar de eerste bocht finaal voorbijgeblazen door Bottas, die vanaf de derde plek naar de leiding ging.

Hamilton had op zijn beurt geen beste start, maar profiteerde optimaal van de botsing tussen Leclerc en Verstappen, waardoor hij naar de derde plek oprukte. In het vervolg bleken de twee Mercedes beduidend sneller dan Vettel. De Duitser had in de openingsronden al de grootste moeite om Bottas bij te houden, en naarmate de banden sleten, liep het gat rap op. Het noopte Vettel tot een vroege bandenwissel, waarbij hij ook nog achter Sainz terug op de baan kwam. Bottas stopte een ronde later. Het gat nam niet af, maar verdubbelde juist naar zo'n tien seconden en daarmee was de race eigenlijk al gereden.

Hamilton had zich al die tijd koest gehouden achter Vettel. Hij hoopte de Duitser te verslaan door een pitstop uit te sparen, wat logisch leek aangezien de Mercedes beter met de banden omging dan de Ferrari. Mercedes besliste anders. Een beetje in paniek geraakt van de snelheid waarmee Bottas Hamilton op nieuwe banden binnenhengelde, haalden ze hem al vier ronden na Bottas de pits in. Ook gaven ze hem een setje mediums mee, wat betekende dat hij hoogstwaarschijnlijk nogmaals moest stoppen. Tot overmaat van ramp was het gat naar Vettel tot tien seconden gegroeid.

Met een zwaar gemoed zette Hamilton na zijn stop de aanval in. Door de tweede pitstops van Vettel en Bottas kwam hij weer aan de leiding te liggen. Zijn rondetijden zagen er goed uit, want Bottas kwam op nieuwe banden niet dichterbij. Zou hij er, net als in Engeland, dankzij een strategische meesterzet alsnog met de overwinning vandoor gaan? Het antwoord was nee, want elf ronden voor tijd haalde hij een nieuw setje banden, waardoor hij weer achter Vettel op de baan kwam. In het vervolg beet hij zijn tanden herhaaldelijk stuk op de Ferrari, waardoor hem slechts een derde plek restte.

Hamilton was daar logischerwijs niet tevreden mee, aangezien hij sneller was dan de Ferrari. Een tweede plek had er zeker in gezeten. Mogelijkerwijs had hij de race zelfs nog kunnen winnen als hij niet kort voor het eind nogmaals gestopt was. Mercedes wilde echter geen onnodige risico's nemen. De onderstaande grafiek geeft bovendien aan dat Mercedes al ruim voor de laatste serie pitstops het raceplan had uitgedacht en daar consequent aan vasthield.

Racevoortgang van de koplopers. Op de y-as staat de achterstand weergegeven ten opzichte van het gemiddelde tempo van de winnaar. Lichtgrijs: Bottas, rood: Vettel, donkergrijs: Hamilton. De gemodelleerde racevoortgangen zijn weergegeven met stippellijntjes.

Bottas' eerste en tweede stint lopen goed in de pas met de voorspelling, maar zijn laatste stint niet. Het motorvermogen werd teruggeschroefd, waardoor de Fin beduidend langzamer werd en niet eens het gat naar Hamilton wist te dichten. Net op het moment dat Bottas nerveus begon te worden of Hamilton niet op zijn oude banden door zou blijven rijden, haalde Mercedes hem dan toch naar de pits. Vettel was blij verrast, Hamilton met stomheid geslagen. Wel was de Brit in de slotfase veel sneller dan Vettel, maar in het vervolg bleek dat onvoldoende om de Duitser alsnog te pakken te krijgen. De onderstaande grafiek laat het verloop van de rondetijden zien.

Rondetijden van de koplopers gecorrigeerd voor brandstof is seconden. Lichtgrijs: Bottas, rood: Vettel, donkergrijs: Hamilton.

Te zien is hoe Vettel en Hamilton op nieuwe banden steeds voor brandstoflast gecorrigeerde rondetijden van 1:30,5 rijden (ongeveer 3½ seconde trager dan hun kwalificatietijd). Bottas is de uitzondering. Op zijn tweede bandenset pusht hij heel hard (zijn negentiende ronde was zijn een-na-snelste ronde van de race), maar op zijn derde en laatste bandenset is hij anderhalve seconde per ronde trager dan daarvoor. Het geeft aan dat de race er volgens Mercedes op zat en dat ze Bottas in de slotfase niet tegen Hamilton wilden laten racen. Op basis van de eerste twee stints waren de coureurs akelig aan elkaar gewaagd, ondanks dat ze niet direct tegen elkaar raceten. Realistisch gezien had Hamilton de race dus bij de start verloren.

Mercedes
1. Bottas -
3. Hamilton +0,02

Het enige wat Hamilton aan zijn late stop overhield, was het punt voor de snelste raceronde. Dankzij het punt werd Mercedes direct ook tot constructeurskampioen gekroond. Leclerc had in de slotfase de taak het punt terug te pakken voor Ferrari, maar hij faalde, zoals eigenlijk de hele dag al, hopeloos.

Het onheil voor de Monegask tekende zich in de ochtend al af, toen hij voor het eerst in tijden weer door Vettel geklopt werd in de kwalificatie. Vervolgens verknalde hij zijn start, kegelde hij Verstappen in de tweede bocht lomp van de baan en reed hij nog een tijd met een beschadigde auto over het circuit. Hamilton, die een spiegel verloor, en Norris, die rotzooi in zijn remleiding kreeg, waren daarvan het slachtoffer.

Na een ongeplande stop moest de Ferrari met startnummer 16 zich langs de middenmoot zien te knokken. Zijn slotoffensief kwam echter tot stilstand achter een subliem rijdende Sainz, die hem heel mooi opving, zoals in de onderstaande grafiek te zien is. Daarom besloot Ferrari maar over te stappen op Plan F, maar omdat Leclerc meteen op een ronde gezet werd door Bottas, kwam ook daar niks van terecht, al was het maar de vraag of Leclerc anders wel snel genoeg zou zijn geweest. Door de (veel te laat uitgedeelde) straffen na afloop verloor hij zelfs nog zijn zesde plek aan Ricciardo.

Racevoortgang in de subtop. Op de y-as staat de achterstand weergegeven ten opzichte van het gemiddelde tempo van Albon. Paars: Albon, oranje: Sainz, rood: Leclerc. De gemodelleerde racevoortgangen zijn weergegeven met stippellijntjes.

Al met al verloor Leclerc ongeveer 20 seconden door zijn ongeplande stop, 20 seconden in verkeer en 20 seconden door zijn mislukte aanval op de snelste raceronde. Zijn gebrekkige racetempo kostte hem nog eens 40 seconden, waardoor hij inderdaad op een ronde achterstand eindigde. Vettel was beduidend sneller, al was ook hij niet tegen de Mercedes opgewassen.

Ferrari
2. Vettel +0,37
7. Leclerc +0,73

Bij Red Bull heerste na afloop wederom een mineurstemming. Albon wist zich nog wel naar een vierde plek te knokken, maar werd op bijna een minuut achterstand gereden. Bijna de hele race was hij met Sainz in gevecht. Dankzij een goed tempo op de mediums wist hij de Spanjaard bij zijn tweede stop nog voor te blijven, maar daarna groeide het gat verbazingwekkend langzaam tot een kleine tien seconden aan de finish. Verstappens race zat er na de start eigenlijk al op. Volgens teambaas Christian Horner was de wagen bijna een kwart van zijn neerwaartse kracht kwijt. Dat Verstappen desondanks nog in staat was Russell in te halen, zei vooral veel over het team van Williams. Daarna was Kwjat al een te groot obstakel en parkeerde de Belgische Nederlander zijn wagen gedesillusioneerd in de pits.

Rondetabel van de race.

Red Bull-Honda

4. Albon +1,28
- Verstappen +2,89

Heel anders was de sfeer bij McLaren, waar Sainz een sublieme race reed en tussen de grote jongens als vijfde finishte. Teamgenoot Norris had daarentegen buiten zijn schuld een minder weekend. Een ongeplande stop om rotzooi van Leclercs auto uit zijn remleiding te halen veroordeelde hem tot een verblijf in de achterhoede. De overstap naar de harde band in de slotfase maakte het er niet beter op, waardoor hij slechts als dertiende over de streep kwam hobbelen.

De gevolgde strategieën in de race. Rood: zachte band, geel: medium, wit: harde band.

McLaren-Renault
5. Sainz +1,40

13. Norris +1,91

Na de trainingen en de kwalificatie stonden de gezichten bij Renault nog op onweer, maar op zondagmiddag hadden ze toch reden om te lachen door een dubbele puntenfinish. Waar Hülkenberg zich door een goede start in de gevechten in de middenmoot mengde, keek Ricciardo aanvankelijk nog de kat uit de boom. Terwijl de pitstops elkaar in de middenmoot in hoog tempo opvolgden, bleef de Australiër langer op zijn eerste set banden doorrijden. Net als Hamilton kostte hem dat aanvankelijk veel tijd, maar leverde het hem in de slotfase nog veel meer tijd op. Anders dan Hamilton wist Ricciardo zijn bandenvoordeel vervolgens wel te verzilveren, waardoor hij zevende werd. Door de tijdstraffen van Leclerc won hij zelfs nog een plaatsje.

Racevoortgang in de middenmoot. Op de y-as staat de achterstand weergegeven ten opzichte van het gemiddelde tempo van Ricciardo. Geel: Ricciardo, Donkerblauw: Gasly, roze: Pérez, lichtgeel: Hülkenberg, lichtroze: Stroll, lichtblauw: Kwjat, oranje: Norris.

Hülkenberg zat daarentegen de hele race klem achter Gasly en Stroll, waardoor hij, net als in Rusland, slechts met een punt genoegen moest nemen. Tenminste, als Renault niet nog gediskwalificeerd wordt vanwege een illegaal remsysteem...

Renault
6. Ricciardo +1,83
10. Hülkenberg +2,11

Een gemengd beeld was er ook bij het team van Toro Rosso. Waar Gasly zich in de top 10 kwalificeerde en de middenmoot aanvoerde totdat hij een probleem met zijn ophanging kreeg, was Kwjat het grootste gedeelte van de race totaal onzichtbaar. Op de zachte band zat er totaal geen vaart in zijn auto. Na zijn stop ging het op de mediums veel beter, maar kwam zijn slotoffensief te laat en eindigde hij als twaalfde buiten de punten. Gasly overleefde nog een aanvaring met Pérez, die officieel nooit had plaatsgevonden omdat de race weer eens een ronde te vroeg was afgevlagd. In ieder geval scoorde hij met een achtste plek weer vier dure punten.

Toro Rosso-Honda
8. Gasly +1,99
12. Kwjat +2,08

Pérez mocht op zijn beurt van geluk spreken dat hij nog een negende plaats aan de race overhield na de botsing met Gasly. Toch had de bandengok van Racing Point zeker punten verdiend. Als enige coureur in het groepje achter Gasly besloot Pérez nog een derde setje banden te halen. Doordat Gasly en Stroll in de slotfase in de problemen kwamen, pakte die strategie goed uit. Ietwat gelukkig pakte Pérez in ieder geval twee punten in een weekend waarin Stroll zelfs in de kwalificatie de snellere was. Dat de Canadees als enige van het groepje in de middenmoot geen punten scoorde, was wat pijnlijk voor hem.

Racing Point-Mercedes
9. Pérez +2,03
11. Stroll +2,13

Een beetje een treurig verhaal begint het team van Alfa Romeo te worden. Waar ze twee weken terug met de Toro Rosso's in de achterhoede zaten te knokken, zaten ze nu met de Haasjes in de achterhoede te vechten. De bijna 40-jarige Räikkönen wist het gevecht nog te winnen nadat hij eveneens een extra pitstop had gemaakt. Nadat hij op de mediums en de harde band niet vooruit te branden was, ging het op de zachte band plotseling een stuk beter, waardoor hij zowaar nog als veertiende eindigde. Een van zijn slachtoffers was teammaat Giovinazzi, die door zijn team op de harde band door moest blijven schaatsen. Pas een paar ronden voor tijd kreeg hij een setje zachte banden mee, waardoor hij meteen vier tellen harder ging dan daarvoor...

Alfa Romeo-Ferrari
14. Räikkönen +2,47
16. Giovinazzi +2,48

De Haas-coureurs waren na afloop nog redelijk mild over de auto, hoewel Magnussen niet heel mild was voor zichzelf. Grosjean donderde bij de start meteen al uit de top 10, undercutte zijn teammaat en werd in de slotfase hier en daar gepasseerd op weg naar de vijftiende plaats. Magnussen gooide er op het eind nog een extra set banden tegenaan, reed de derde snelste rondetijd van de middag en finishte als derde van onderen.

Haas-Ferrari
15. Grosjean +2,35
17. Magnussen +2,55

Over het team van Williams valt weinig te vertellen. Russell kon de staart van de middenmoot niet bijbenen, terwijl Kubica, die vanuit de pits moest starten nadat hij zijn wagen in de kwalificatie in de prak had gereden, helemaal niemand bij kon benen. Omdat de Williams de banden meer belast dan de andere auto's, kiezen ze in de race vaak voor de hardere bandencompounds. Op Suzuka bleek de harde band bij Kubica echter totaal niet te werken, al was hij op de mediums amper beter, getuige zijn achterstand van anderhalve minuut op Russell. Nog maar vier races te gaan...

Williams-Mercedes
18. Russell +3,45
19. Kubica +4,86

De bevindingen van de race:
- Mercedes nam bij de start het initiatief over van Ferrari en gaf dat niet meer uit handen
- Mercedes regisseerde de race aan kop en speelde erg op safe
- Hamilton was vooral slachtoffer van zijn eigen onvermogen om Vettel in te halen
- Bottas was erg snel in de pits
- Albon kwam ruim een seconde per ronde tekort op de kop en was amper sneller dan Sainz
- Sainz wist de aanval van Leclerc af te slaan door goed bandenmanagement
- Vergeefse aanval op snelste raceronde kostte Leclerc zesde plaats door naderhand opgelegde tijdstraffen
- Ricciardo verslaat middenmoot door optimale strategie
- De bandencomponds waren goed aan elkaar gewaagd en werden alle drie in de race gebruikt
- Albon en Kwjat waren sterk op de mediums, Räikkönen was sterk op de zachte band
- De harde band werkte niet bij Norris en Kubica
- Kubica was opnieuw megatraag